Şekilsizler

Kendi dünyalarına uyduramadıkları hiçbir şeye tahammülü olmayanlara ithafen...

Şekilsizler, kusurlular, uyumsuzlar

Kırık bisküvilerle büyütülmüşler

Sizin gibi görünmüyoruz

Sizin yaptığınız şeyleri yapmıyoruz

Ama biz de burada yaşıyoruz

Gerçekten!

Şekilsizler, kusurlular, uyumsuzlar

Şehre gitmek isteriz ama risk alamayız

Çünkü bizi dışarıda tutmak isterler

Ayrı durduğun için yersin yumruğu ağzının ortasına

Gerçekten!

Abiler, ablalar, göremiyor musunuz?

Gelecek sana ve bana ait

Sokaklarda kavgalar olmayacak

Bizi yeneceklerini sanıyorlar ama

İntikam çok tatlı olacak

Bir hamle yapıyoruz

Hem de şimdi yapıyoruz

Kenardan oyuna giriyoruz

Kaldırın ellerinizi – bu bir baskındır

Evlerinizi istiyoruz, hayatlarınızı istiyoruz

Bize izin vermeyeceğiniz şeyleri istiyoruz

Silah kullanmayacağız, bomba kullanmayacağız

Bizde sizden fazla olan tek şeyi kullanacağız

O da bizim aklımız 

(Mis-Shapes/Pulp, 1995) 

yaşasın hayat

Dünyayı yönetirdim vaktiyle

Denizler yükselirdi tek sözümle

Şimdi yalnız yatıyorum sabahları

Süpürüyorum eskiden benim olan sokakları

.

Zar atardım geçmişte

Korkuyu görürdüm düşmanımın gözünde

Dinlerdim nasıl da haykırırdı kalabalıklar

“Kral öldü, yaşasın yeni kral!”

Bir an elimdeydi anahtar

Şimdi kapandı yüzüme kapılar

Keşfettim ki kalelerimi ayakta tutan

Sütunlar aslında kumdan

...

Duyuyorum Kudüs’ün çanları çalıyor

Romalı süvariler korosu söylüyor

Aynam ol benim, kılıcım, kalkanım

Yabancı topraklardaki misyonerim

Açıklayamıyorum bir sebepten

Bir kez öğrendikten sonra asla, asla dürüst bir kelime dökülmez dilden

Benim de başıma geldi ben dünyayı yönetirken

...

Bir rüzgar esti deli dolu

Kapıları yıktı da, içeri girişim öyle oldu

Paramparça pencereler ve davulun sesiyle

Ne hale geldim inanamadı kimse

Devrimciler beklemekte

Kafamı görmeyi gümüş tepside

Yalnız bir ipe bağlanmış bir kuklayım

Kim ister ki kral olmayı, şaşarım

...

Duyuyorum Kudüs’ün çanları çalıyor

Romalı süvariler korosu söylüyor

Aynam ol, kılıcım, kalkanım

Yabancı topraklardaki misyonerim

Açıklayamıyorum bir sebepten

Eminim Aziz Peter’ın benim adımı söylemeyeceğinden

Yok bir tek dürüst sözcük bile

Benim de başıma geldi ben dünyayı yönettiğimde

...

Duyuyorum Kudüs’ün çanları çalıyor

Romalı süvariler korosu söylüyor

Aynam ol, kılıcım, kalkanım

Yabancı topraklardaki misyonerim

Açıklayamıyorum bir sebepten

Eminim Aziz Peter’ın benim adımı söylemeyeceğinden

Yok bir tek dürüst sözcük bile

Benim de başıma geldi ben dünyayı yönettiğimde

...

("Viva La Vida" - Coldplay, 2008)

lonesome

gördüm aşkın kapımın önünden geçtiğini

önceden bu kadar yakına gelmemişti

bu kadar rahat, bu kadar yavaş değildi

uzun zaman ateş etmişim karanlıkta

yanlıştır bir şey doğru değilse eğer

yalnız kalacağım gittiğinde

...
ejderha gibi bulutlar tam tepede

umarsız sevgiyi tattım sadece

beni alttan vurdu öylece

bu seferki tam oldu

tam isabet, dosdoğru

yalnız kalacağım gittiğinde

...

kraliçe annenin dantelası, mor yonca

kızıl saçlar suratının etrafında

ağlatırdın beni haberin olmasa

hatırlamıyorum ne düşündüğümü bile

şımartabilirsin beni bu kadar sevgiyle

yalnız kalacağım gittiğinde

...

dağ eteğinde çiçekler, açmışlar delice

ağustos böcekleri sesleniyorlar kafiyelerle

mavi nehir akıyor, usulca, tembelce

sonsuza dek kalabilirim seninle

hiç fark etmem zamanı bile

...
bazı durumlar üzücü bitti

ilişkiler hep kötü gitti

verlaine ve rimbaud'nunki gibiydi benimki

ama imkanı yok karşılaştıramam

bütün o sahneleri bu ilişkiyle

yalnız kalacağım gittiğinde

..

merak edeceğim ne yaptığımı

sensiz uzaklarda kaldığımda

merak edeceğim ne söyleyeceğimi

kendimle sıkı bir konuşma yapmam gerekecek

...

seni arayacağım honolulu'da, san francisco, ashtabula'da

gitmen gerekli artık, biliyorum

ama göreceğim seni gökyüzünde,

uzun çimlerde, sevdiklerimde

yalnız kalacağım gittiğinde

...

(“You're Gonna Make Me Lonesome When You Go” - Bob Dylan, 1975)